Uykuda

İlmek ilmek normlarla örülmüş

Toplumun kalın örtüsü,

Yatakta uzanmış benliğimi

Sonsuz bir uykuya hapsediyor ağırlığıyla.

 

Kendilerine ait

Tek bir noktası dahi olmayanlar

Benzersiz ruhları hançerliyor.

 

Sabah, akşam

Uyum çanları çalıyor

Evlerde, okullarda, sokaklarda.

Davete icabet etmeyen yok.

Ervah uykuda eyvah!

Diyen yok.

 

Ekmek parası derdine satılığa çıkarıyorum

İçimde uyanık kalan

Az biraz özü.

Gecenin sessizliğini,

Boynumdaki çanın gürültüsü parçalıyor.