Camda Kanat Sesleri

Pencereyi aralıyorum.

Dünden kalan ekmeğin kırıntılarını pencere pervazına serpiyorum.

Birazdan ardıç kuşları birer ikişer gelmeye başlar; camda kanat sesleri...

Bir kuşun kursağı ne çabuk dolarmış meğer.

Çoğu çoktan uçup gitti bile.

Pervaza uzanan ardıç tohumlarıyla beslenen,

Bir kanatlanabilse...

Yeni bir ardıç ağacı filizlenecek toprakta.

Dilekler dilenecek, bezler bağlanıp dallarına.

Dalları yakılıp tütsü olacak karanlık odalarda.

Gözlerim, sisin örttüğü vadiye kayıyor.

Karşı yamaç, pusun ardında silinip gitmiş gibi.

Patikanın sonunda beliren karaltı gittikçe büyüyor,

Birazdan, asma kütüğünün altında horantaya karışır gölge.

 Ardıç kuşu şakır, kahkahalar yükselir.

Tepeden sarkan tek bir kehribar renkli ampul yeter de artar.

Geceyi aydınlatmaya...