Ters Köşe

Kar sessizliği sarmış etrafı

Yaldız yaldız parlıyor gece huzurda

Ne dallarda kıpırtı

Ne sokaklarda bir ses

Tüm dünya beyaza saygı duruşunda

Gitmeseydin ya

İki lafın belini kırıp bir soba etrafında

Sen şarkı ben şiir biraz da aşk

Geceyi sabaha çıkarırdık

Güneş illaki kar ve umut toplardı hayatımızdan geri vermek üzere

Biz her seferinde inanmazdık

Ve kar taneleri inmeye başlayınca tekrar üzerimize

Hep o çocuksu sevinçlerle şaşırırdık

Kar yağmasa sevmezdin kışı

Sen o sıcak ve uzak memleketlerin insanı

Aylarca kara görmeden

Suyu toprağa yeğ

Deniz üstü pupa yelken

Kendinden kaçardın

Beklerdim

Kimi kez aşikâr kimi kez gizli

Hayal kurma cesaretini bile vermemişken ellerime

Nasıl da cüretkâr ve asi bir umut giyinip üstüme

Liman kıyısında değilse de

Düşlerimde seni

Ama sen bir tek kendine dönerdin

Aylardan marttı

Yine seyrüseferdi yüreğin

Bahar kapıda

Kışın bitmesine şurada ne kalmış

Bir kar yağdı ki üzerine apansız

Bir kar yağdı ki

Lapa değil kaba kaba

Sen altında soluksuz kaldın

Oysa

Hemen ertesi bahardı

Güneş ısıtınca şırıl şırıl su sesleri saracaktı dünyayı

Biz keyifle seyre dalacaktık

Bir de çay koyduk mu ince belli bardağa

Gitmeseydin ya