Dizili Ruhların Dergahı

Toplaştık bir ormanda,

Karanlığa sokulan bir gecede.

“Kuş uçmaz kervan geçmez” bir andayız.

Bücür bücür hislerin,

Acır acır geçer; denilen yaşındayız.

 

Uçurum istasyonunda nöbetteyiz.

Bulutlar intihar ediyor,

Ah, ihmalkâr anneler, babalar!

Gecenin değil, sabahın üçündeyiz.

 

İçindeyiz ve dışındayız

Yüce Tanrı’nın da umurunda mıyız?

 

Sevgili, sevgililer!

Çanlar elbet sizin için de çalacak.

Yağmursuz yaz,

Güneşsiz kış,

Olmaz.

 

Bitki toplama kampında

Koca koca sobalar?

Peki, çocuklar ne anlar sopadan?

Yazık, yazık!

“Dişlerinde köpek nefsin irade. ”

 

Tüm toplam ölümler,

toplum için bireyler,

bireyler “için” hücreler,

hücreler “için” ruh…

O ruhlar ki çamaşır ipinde asılı!