Kılavuzsuz

Süheyla, sen kafandaki dağınık ormanda kaybolmuşsun,

Bırak elindeki gemici fenerini,

Varamazsın onunla gri düzlüklere, ruhsuz denizlere.

İhtimal ya belki rast gelirsin gökteki bir yıldıza.

Yoksa en sevdiğine saplanmış bir ok; kaskatı,

Bir Tanrıçanın tirkeşinden çıkan

Yanılgıyla fırlattığı çok uzağa.

Aslında kimse sormaz kum tanelerine,

Saçaklarına güneş eğilmiş bir kıyıdan toplanırken

Üstelik hapsedilirken zamanın saatine, Süheyla.