Kış

Ne zaman kalktı o gemi, gören yok
Meçhul bir liman rotası, bilen yok
Hüzün yüklü ambarları, katran gibi daha çok
Kurtulmak mı dediniz, vakit tükenmiş çaba yok..

Bir mitralyöz telaşında bastırdı tipi,
Lapa lapa beyaz karanlık, gözler perdeli,
Bir anlam vardı, bir ışık, sonra bir beklenti,
Beyhude çığlıklar heyhat, önce sesler tükendi.

Tutkulu bir yağmur vuruyor camlara
Oda soğuk, kelimeler donup kalıyor havada
Tavanda idam mahkumu bir lamba
Mezar karanlığı bir ışık saçıyor odaya

Kartopu, kardan adam, kömürüm, havucum,
Yitip giden anılarda kaldı çocukluğum
Çok bir şey değildi oysa istediğim
Annemin ördüğü eldiven, üşümüş ellerim.

Kül gibiydi, griydi, kirliydi bahçe,
Yaşadığım her gün zaten hep gece
Acep kar mı kirlenir yere düşünce
Yoksa arlanır mı yer karı görünce.